تا حالا شده فقط با شنیدنِ صدای بارون، یا مثلاً قدم زدن روی برگهای پاییزی، یه تصویرِ کامل، توی ذهنتون ساخته بشه؟
این همون جادوی فضاسازیه؛ همون چیزی که یه پادکست رو، از یه گفتگوی ساده، به یه تجربهی شنیداریِ کامل، تبدیل میکنه.
سلام به همهی شنوندگان عزیز. من یاشار ژالهدوست هستم، میزبان شما در پادکست ایرانیان.
امروز میخوایم دربارهی یه عنصرِ مهم حرف بزنیم که خیلی وقتها فراموش میشه، ولی میتونه پادکستِ شما رو حرفهایتر، واقعیتر و تأثیرگذارتر کنه:
فضاسازی با صداهای محیطی.
صداهای محیطی یا همون Ambient Sounds، صداهایی هستن که به شکلِ طبیعی، توی یه فضا شنیده میشن:
این صداها معمولاً توی پسزمینه هستن، ولی حضورشون باعث میشه، شنونده حس کنه، واقعاً توی اون فضاست.
پادکست، با گوش شنیده میشه، اما میتونه توی ذهن، تصویر بسازه و این تصویرسازی، با کمک صداهای محیطی اتفاق میافته.
ذهنِ ما، وقتی یه صدای واقعی میشنوه، بقیهی جزئیات رو خودش پُر میکنه.
مثلاً وقتی توی یه داستانِ صوتی، صدای قدم زدن، روی آسفالت میاد، حتی بدونِ توضیح، میفهمیم شخصیت داره، توی خیابون راه میره.
یا توی یه اپیزود آموزشی درباره تمرکز، وقتی صدای طبیعت و پرنده میاد، شنونده ناخودآگاه، احساسِ آرامشِ بیشتری میکنه.
استفادهی خوب از صداهای محیطی یعنی:
مثلاً:
وقتی داستان تعریف میکنین، صدای دریا یا جنگل بذارین
وقتی یه سناریو بازی میکنین، صدای زنگِ خونه یا بسته شدنِ در رو اضافه کنین
حتی یه افکتِ ساده، مثل صدای صفحه کلید، میتونه یه گفتوگوی خشک رو واقعیتر کنه
نکتهی مهم اینکه، صدای محیطی نباید بلندتر از صدای گوینده باشه؛ فقط باید یه حس بده، نه اینکه تمرکز رو بگیره.
این ابزارها و وبسایتها، برای پیدا کردنِ صداهای محیطی، فوقالعادهان:
Freesound.org – که یه آرشیو رایگان و بزرگ، از صداهای محیطی داره
BBC Sound Effects – آرشیو صدای بیبیسی، که مناسبِ پروژههای غیرتجاریه
Epidemic Sound یا Artlist – برای پروژههای حرفهای و با لایسنس کامل، خیلی خوبه
اگه میخواین صدای خاصتری داشته باشین، میتونین خودتون با موبایل، صدای محیطی ضبط کنین!مثلا بعضی پادکسترها، تو بازار یا پارک، صدای محیط رو ضبط میکنن، تا حسِ واقعی تری بده.
توی پادکست «چنل بی»، توی روایتهای جنایی از صداهایی مثلِ صدای پلیس، راهرفتن یا زنگِ تلفن استفاده میشه که استرسِ موقعیت رو بیشتر میکنه.
تو پادکستهای مدیتیشن مثل «Headspace»، صدای طبیعت بخش ثابتی از تجربهی شنیداریه.
حتی تو پادکستهای آموزشی، وقتی از صدای کلاس، همهمهی بچهها یا صدای نوشتن روی تخته استفاده میشه، یادگیری ملموستر میشه.
خب، امروز بهطورِ خلاصه یادگرفتیم:
صداهای محیطی، مثل رنگ، برای نقاشیه؛
اگه بهجا و با دقت ازشون استفاده کنین، اپیزودتون زنده تر میشه.
یادتون باشه، شنونده فقط صدای شما رو نمیشنوه، حسِ اون فضا رو هم میگیره.
لطفا این اپیزودِ "فضاسازی در پادکست" رو با دوستانی که به "پادکستینگ" علاقه دارن به اشتراک بذارین. درضمن، منتظرِ دیدنِ نظراتِ شما عزیزان، هستیم. خیلی ممنون که تا اینجا همراهِ ما بودین. تا اپیزود بعدی “Listen, Learn, Love”