در حال بارگذاری...
تا حالا شده وسط یه اپیزودِ پادکست، حس کنین گوینده، اِنقدر رسمی و جدی حرف میزنه، که یه فاصله بین شما و اون ایجاد میشه؟
انگار به اخبار گوش میدین، نه یه گفتوگوی راحت و صمیمی.
یا برعکس، وقتی صدای کسی که، خیلی راحت و طبیعی حرف میزنه رو میشنویم، حس میکنیم با یه دوستِ نزدیک روبهرو هستیم.
اینجوری راحتتر باهاش ارتباط میگیریم و احتمالِ اینکه تا آخرِ اپیزود باهاش بمونیم، خیلی بیشتره.
شخصیتِ اجرا توی پادکست، خیلی مهمه.
انتخاب اینکه چقدر رسمی یا چقدر خودمونی باشیم، تاثیر زیادی روی حال و هوای اپیزود، احساسِ شنونده و ارتباطی که با مخاطب برقرار میکنیم، داره.
شخصیتِ اجرا مثل لِباسیه که میپوشیم؛ این لباس باید با موضوع، سبکِ پادکست و توقع شنوندهمون همخونی داشته باشه، تا نتیجه بده.
سلام به همهی شنوندگان عزیز. من یاشار ژالهدوست هستم، میزبان شما در پادکست ایرانیان.
امروز میخوایم دربارهی اینکه شخصیتِ اجرا توی پادکست باید چطوری باشه، صحبت کنیم.
اینکه طبیعی باشیم یا رسمی؟ هرکدوم چه مزایا و معایبی داره؟ و چطور میتونیم بهترین حالت رو، برای خودمون پیدا کنیم.
اول از همه باید بدونیم که پادکست، یه رسانه خیلی شخصیه.
شنوندهها میخوان صدای یه آدمِ واقعی رو بشنون، نه یه برند خشک و بیروح.
شخصیتِ اجرا، مثل یه پل، بین شما و شنوندهست.
اگه این پل محکم باشه، شنونده با شما همراه میشه و به محتواتون اعتماد میکنه.
رسمی بودن به معنی استفاده از زبانِ دقیقتر، جملاتِ کامل و لحنِ حرفهایه.
این حالت بیشتر برای پادکستهایی که موضوعاتِ تخصصی، آموزشی یا جدی دارن مناسبه.
مثلا پادکستهای حقوقی، پزشکی یا کسبوکار.
رسمی بودن میتونه حسِ اعتبار و اعتماد ایجاد کنه، اما اگه زیادهروی بشه، ممکنه شنوندهها رو خسته کنه یا باعث بشه ارتباطِ عاطفی کمتر شکل بگیره.
طبیعی بودن یعنی صحبت کردن مثلِ یه گفتوگوی روزمره، با لحنِ راحت و ساده.
این سبک برای پادکستهای داستانی، سرگرمی، یا موضوعاتی که میخوایم صمیمیتِ بیشتری با شنونده بسازیم، مناسبه.
طبیعی بودن باعث میشه شنونده حس کنه، داره با یه دوستِ واقعی حرف میزنه و این حس باعث میشه، مخاطب جذب بشه و وفادار بمونه.
بعضی وقتها، بهترین کار اینه که رسمی بودن و طبیعی بودن رو با هم ترکیب کنیم.
مثلا تو یه پادکست آموزشی میشه با لحنِ رسمی شروع کرد اما تو بخشهای داستانی یا مثالها طبیعیتر صحبت کرد.
یا تو شروعِ اپیزود رسمی و حرفهای باشیم ولی با گذشتِ زمان و صحبتهای بیشتر، لحن، صمیمیتر و راحتتر بشه.
اگه بخوایم اجرا توی پادکست، راحت و تأثیرگذار باشه، یهسری نکته هست، که رعایتشون واقعاً تفاوت ایجاد میکنه.
اول از همه خودتون باشین. تقلید نکنین چون شنوندهها، صادق بودن رو میفهمن.
ببینین مخاطبتون کیه و چه لحن و سبک گفتاری براش جذابه.
تمرین کنین و صداتون رو ضبط کنین، به خودتون گوش بدین و اصلاح کنین.
از بازخورد شنوندهها کمک بگیرین و تغییرات رو به مرور اعمال کنین.
خب، امروز بهطورِ خلاصه یادگرفتیم که:
شخصیتِ اجرا توی پادکست، یکی از مهمترین عواملِ موفقیته.
انتخاب بین طبیعی یا رسمی بودن، به موضوع، مخاطب و هدفِ شما بستگی داره.
رسمی بودن حسِ اعتماد و تخصص میاره، طبیعی بودن صمیمیت و ارتباطِ عمیقتر.
اما ترکیبِ هوشمندانه این دو میتونه بهترین نتیجه رو داشته باشه.
ولی مهمترین نکته اینه که خودتون باشین و از کسی تقلید نکنین.
لطفا این اپیزودِ "شخصیت اجرا در پادکست" رو با دوستانی که به "پادکستینگ" علاقه دارن به اشتراک بذارین. درضمن، منتظرِ دیدنِ نظراتِ شما عزیزان، هستیم. خیلی ممنون که تا اینجا همراهِ ما بودین. تا اپیزود بعدی “Listen, Learn, Love”
