در حال بارگذاری...
تا حالا به این فکر کردین چرا بعضی برندها توی اینستاگرام یا تیکتاک خیلی سریع وایرال میشن…
اما همون برندها وقتی وارد تبلیغات سنتی میشن، تقریباً هیچ نتیجهای نمیگیرن؟
یا برعکس، چرا بعضی کسبوکارها سالها تبلیغ میکنن، بودجه خرج میکنن…
اما هنوز برای نسل جدید، جذاب به نظر نمیرسن؟
یه تفاوت مهم وجود داره و اون «نسل زِد» ـه.
اما سؤال اصلی اینه:
این نسل دقیقاً چی میخواد که نسلهای قبل نمیخواستن؟
سلام به همهی شنوندگان عزیز. من یاشار ژاله دوست هستم، میزبان شما در پادکست ایرانیان.
امروز میخوایم درباره اینکه نسل Z چطور داره قوانین جذب مشتری رو از نو مینویسه؛ صحبت کنیم.
اگه نسلهای قبل با تبلیغ تلویزیونی، بیلبورد یا حتی ایمیل مارکتینگ تصمیم میگرفتن…
نسل Z توی یه دنیای دیگه بزرگ شده.
دنیایی که توش:
هر چیزی قابل اسکرول کردنه.
هر چیزی قابل رد کردنه.
و تقریباً هیچ چیزی «اجباری» نیست.
این یعنی چی؟
یعنی اگه یه محتوا توی سه ثانیه اول جذاب نباشه…
تمام شده.
نه اینکه دیده نشه…
اصلاً فرصت دیده شدن پیدا نمیکنه.
یه تغییر خیلی مهم دیگه هم اتفاق افتاده.
قبلاً برندها خودشون رو با لوگو، شعار و کمپین معرفی میکردن.
اما برای نسل Z، این کافی نیست.
این نسل بیشتر از اینکه به برند اعتماد کنه، به «آدمها» اعتماد میکنه.
برای همین یه ویدئوی ساده از یه کاربر، خیلی وقتها اثر بیشتری داره تا یه تبلیغ میلیوندلاری.
مثلاً ممکنه یه برند لباس، یه تبلیغ خیلی حرفهای بسازه…
اما یه ویدئوی ساده از یه اینفلوئنسر که اون لباس رو پوشیده، بیشتر بفروشه.
یه اشتباه رایج اینه که فکر کنیم نسل Z دنبال محتوای خیلی حرفهای و بینقصه.
در حالی که واقعیت برعکسه.
این نسل به شدت به «واقعی بودن» حساسه.
یعنی محتوایی که بیش از حد تبلیغاتی یا کنترلشده باشه؛ خیلی راحت رد میشه.
در مقابل، محتوایی که حس پشتِ صحنه بده…
یا حتی کمی خام باشه…
اعتماد بیشتری ایجاد میکنه.
نسل Z صبر نمیکنه.
باید سریع توجه شو جلب کنین.
برای همین، برندها فقط چند ثانیه فرصت دارن.
یه هوک خوب.
یه تصویر درست.
یه جملهی ساده اما کنجکاوکننده.
اگه این اتفاق نیفته، بقیه محتوا اصلاً دیده نمیشه.
خیلیها فکر میکنن مشکل فقط الگوریتمه.
اما واقعیت اینه که نسل Z خودش انتخاب میکنه چی رو ببینه.
اونها یاد گرفتن سریع رد کنن، سریع تصمیم بگیرن و سریع فراموش کنن.
یعنی حتی اگه الگوریتم هم یه محتوا رو نشون بده که جذاب نباشه، عملاً دیده نمیشه.
اگه به برندهایی مثل Nike نگاه کنین، یه نکته خیلی واضح میبینین.
Nike فقط محصول نمیفروشه؛ یه سبک زندگی میفروشه.
یه حس، یه هویت میفروشه.
مثلاً توی خیلی از تبلیغاتش، تمرکز اصلی روی خود کفش یا لباس نیست؛
روی آدمیه که داره با سختی تمرین میکنه، شکست میخوره، دوباره بلند میشه و ادامه میده.
شعار معروف Just Do It هم دقیقاً همین حس رو منتقل میکنه:
اینکه تو فقط خریدار یه محصول نیستی، بلکه بخشی از یه ذهنیت و یه فرهنگ هستی.
برای همین، وقتی Nike یه کمپین منتشر میکنه، مخاطب فقط نمیگه «این کفش خوبه»؛
میگه «این برند با من و طرز فکر من هماهنگه».
و همین باعث میشه ارتباطش با نسل Z خیلی قویتر باشه.
چون این نسل، قبل از خرید، باید احساس کنه بخشی از یه داستانه.
تو بازاریابی نسل Z، نقش اینفلوئنسرها هم تغییر کرده.
دیگه فقط مهم نیست چندتا فالوور دارن.
مهمتر اینه که چقدر با مخاطبشون ارتباط برقرار میکنن.
گاهی یه میکرواینفلوئنسر با ۱۰ هزار فالوور، تاثیرگذاری بیشتری از یه سلبریتی داره.
چون حس صمیمیت و اعتماد بیشتری منتقل میکنه.
خب، امروز بهطورِ خلاصه یادگرفتیم که:
نسل Z فقط یه گروه سنی نیست بلکه یه تغییر تو رفتار مخاطبه.
این نسل به برندها کمتر اعتماد میکنه و به تجربههای واقعی بیشتر اهمیت میده.
محتوای بی نقص همیشه جواب نمیده؛ الان سرعت، صمیمیت و حس واقعی بودن مهمتر از همه چیزه.
پس شاید سؤال مهم این باشه:
اگه امروز بخواین برای نسل Z بازاریابی کنین، آیا هنوز هم از همون روشهای قدیمی استفاده میکنین؟
یا باید همه چیز رو از اول تعریف کنین؟
لطفاً این اپیزود "بازاریابی نسل Z" رو با دوستانی که به "مارکتینگ و برندینگ" علاقه دارن به اشتراک بذارین.
درضمن، منتظر دیدن نظرات شما عزیزان هستیم.
خیلی ممنون که تا اینجا همراه ما بودین.
تا اپیزود بعدی، Listen, Learn, Love.
